Berberys można spotkać najczęściej w lasach lub na skrajach lasów. Jest krzewem osiągającym 3 metry wysokości. W jesieni – we wrześniu lub w październiku – jego owoce o pięknej czerwonej barwie gotowe są do zbierania. Zrywa się całe grona zanim owoce całkowicie dojrzeją. Po wysuszeniu należy je przebrać usuwając szypułki. Surowcem leczniczym jest kora korzenia i korzeń. Surowiec ten jednak trudno uzyskać bez zniszczenia krzewu, dlatego zbierany jest zwykle, gdy krzaki berberysu są likwidowane, np. przy wycince lasu, zagospodarowaniu terenu na którym rosną na inne cele, itp. Kora berberysu jest trująca, wysuszona ma gorzki smak i właściwości ściągające. Zawarta w niej substancja zwana berberyną stosowana jest w leczeniu owrzodzeń w chorobach wywołanych przez pierwotniaki. Kora i korzeń są też skutecznym środkiem przeciwgorączkowym i żółciopędnym. Sporządza się z nich napary polecane przy niestrawnościach i przy krwotokach wewnętrznych. Są ponadto pomocne w leczeniu chorób reumatycznych, w gośćcu, a także w podagrze i kamicy żółciowej. Z owoców berberysu, zwanych polską cytryną i zawierających spore ilości witaminy C, można w warunkach domowych przygotować znakomite dżemy i galaretki. Ich piękny ciemnoczerwony kolor ozdobi każdy deser, a sok z berberysu dodawany do herbaty będzie świetnie smakował i dostarczy niezbędną nam witaminę C w porze zimowej.

Ciekawe strony: masaż warszawa wybielanie zębów w gabinecie