Rokitnik jest kolczastym krzewem dziko rosnącym i popularnym zwłaszcza na Syberii. W Polsce również spotykany w dziko rosnący lub sadzony przez amatorów na działkach i w szkółkach. Owoce rokitnika małe, jajowate o pomarańczowoczerwonej barwie to istny magazyn witamin, a zwłaszcza bezkonkurencyjny w ilości witaminy C. Dawka 100 gramów rokitnika pokrywa dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę kilkunastu osób, a obecność rutyny w owocach powoduje lepszą przyswajalność tej witaminy. Rokitnik ma działanie wzmacniające, stosowany jest przy awitaminozach, zapobiega infekcjom. Jego działanie jest szczególnie korzystne dla pracy serca i przy nadciśnieniu, gdyż wzmacnia i rozszerza naczynia krwionośne. W dawnych czasach sok z owoców rokitnika stosowany był w zwalczaniu pasożytów u koni, które po takiej kuracji miały błyszczącą i zdrową skórę (może stąd wzięła się łacińska nazwa rokitnika Hippophace rhamnoides?). Współcześnie odwar z liści i owoców rokitnika też służy do picia i smarowania głowy osobom o przerzedzających się włosach. Taka kuracja powoduje poprawę stanu włosów i opóźnia łysienie. Z owoców rokitnika, które zbiera się po przymrozkach (mają łagodniejszy, mniej kwaśny smak), sporządza się galaretki, przeciery, soki oraz nalewki i wina. Owoce nie mają pestek i są łatwiejsze w przygotowywaniu. Po ususzeniu i rozdrobnieniu można je wykorzystywać do posypywania pieczeni i mięs z rusztu, przyprawiania pikantnych sosów do dziczyzny. Nie wskazane są dla osób ze stanami zapalnymi trzustki, woreczka żółciowego, pęcherza, podobnie jak wszystkie kwaśne owoce.

Ciekawe strony: pracownia psychologiczna odchudzanie