Tarnina, rosnąc w nasłonecznionych miejscach, potrafi szybko się rozrosnąć i utworzyć prawdziwie ciernisty gąszcz. Najczęściej spotykana jest na nasłonecznionych wzgórzach, urwistych brzegach rzek, polnych miedzach, skrajach lasów. Jest prawdziwym rajem i schronieniem dla ptaków i owadów, a w porze jesienno-zimowej dostarcza im pożywienia, jakim są jagody. Wiosną przed listkami tarnina pięknie zakwita. Kwiaty są małe, o zapachu migdałów, ale okrywają cały krzew jednym białym welonem. W kwiatach występują cukry, flawonoidy, garbniki, sole mineralne. Napar z kwiatów leczy zaparcia, a suszone działają moczopędnie. Ich działanie uznawane jest w medycynie ludowej jako „oczyszczające krew”, gdyż wraz z wydalanym moczem usuwane są z organizmu ludzkiego niepożądane składniki. Owoce – tarki mają działanie przeciwne do kwiatów. Są ciemnogranatowe lub prawie czarne, z dużą pestką w środku. Mają zielony, cierpki miąższ, kwaśny smak, ale witaminy C dużo nie zawierają. Występuje jednak w nich dużo cukru, którego nie czuć ze względu na zawartość garbników i kwasów organicznych. Po przymrozkach stają się nieco słodsze. Odwar z owoców stosowany jest przy przewlekłych biegunkach. Przy ogólnym zmęczeniu i wyczerpaniu oraz krwawieniu z nosa dobry jest kompot z tarek. Owoce można marynować jak śliwki, można z nich sporządzać wina, wódki i likiery. Jako ciekawostkę można podać, że twarde i elastyczne gałęzie tarniny wykorzystuje się w budowaniu tężni, z drewna tarniny wyrabia się fajki i laski o ciemnej, czerwonej barwie. Krzewami tarniny obsadzane są dla wzmocnienia skarpy oraz żywopłoty.

Ciekawe strony: witamina C Puby